این وبلاگ متعلق کسی به نام غم است واز پدری به نام امید (صفت ) ومادری به نام آرزو متولد شده ام و درسم را در مدرسه محبت تمام کردم و حالا به شهری آمده ام که مردمانی بی وفا در آن زندگی می کنند
سلام واقعا معذرت میخوام میدونم خیلی بد قولم خوب ببخشیدددددددددد قول میدم از این بخ بعد زود به زود میام آخه در گیر کارای آبجیمم میدونین چرا چون آخر این ماه عروسیشه بادا بادا مبارک بادا انشا لله مبارک بادا
سحرگاهان به باغ رفتم تا دامنی گل سرخ برایت به ارمغان آورم آنقدر گل چیدم که دامنم تاب نیاورد و بندش بگسست بند دامنم بگسست گلهای سرخ همراه نسیم راه دریا را در پیش گرفتند همه رفتند و هیچکدام باز نگشتند گویی لحظه ی آب وآتش به هم آمیختند . اکنون دیگر گلی ندارم که تقدیمت کنم اما هنوز دامنم از عطر گلهای سرخ عطر آگین است اگر می خواهی عطر دلپذیر گلها را ببویی امشب سر بر دامنم بگذار
قول میدم از این بخ بعد زود به زود میام آخه در گیر کارای آبجیمم میدونین چرا چون آخر این ماه عروسیشه بادا بادا مبارک بادا انشا لله مبارک بادا
من نمیدانم که چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است
چشم وقتي زيباست كه در آن اشك باشد 
مي گويند شيشه بي احساس است اما وقتي بخار دهانم را بر آن دميم و رويش نوشتم دوستت دارم به آرامي گريست 